Πλάνο τραπεζιών γάμου: η μέθοδος χωρίς παρεξηγήσεις

Το πλάνο τραπεζιών έχει κακή φήμη, και όχι άδικα. Είναι η στιγμή που ολόκληρος ο οικογενειακός και φιλικός χάρτης του ζευγαριού απλώνεται στο τραπέζι του σαλονιού, με χαρτάκια post-it και αναστεναγμούς.

Ας είμαστε ειλικρινείς: δεν θα ικανοποιήσετε όλους. Και δεν είναι αυτός ο στόχος. Ο στόχος ενός πλάνου τραπεζιών είναι να μην περάσει κανείς άσχημα τη βραδιά εξαιτίας της θέσης του. Αυτό είναι πολύ πιο εφικτό, και αλλάζει τον τρόπο που το προσεγγίζετε.

Πότε φτιάχνουμε το πλάνο τραπεζιών;

Όχι πριν έχετε τις απαντήσεις. Αν ξεκινήσετε με μια προσωρινή λίστα καλεσμένων, θα το ξαναφτιάξετε τρεις φορές.

Η σωστή στιγμή είναι αμέσως μετά την προθεσμία απάντησης, συνήθως τρεις με τέσσερις εβδομάδες πριν από τον γάμο. Οι επιβεβαιώσεις πρέπει να είναι πλήρεις. Αν κάποιοι καθυστερούν, υπενθυμίστε τους πριν ξεκινήσετε (εξηγούμε πώς στο πώς να πάρετε τις επιβεβαιώσεις παρουσίας). Υπολογίστε δύο με τρία βράδια, και έναν ύπνο ανάμεσα στην πρώτη και την τελική εκδοχή.

Η μέθοδος, βήμα βήμα

1. Ξεκινήστε από τους περιορισμούς, όχι από τα τραπέζια

Το κλασικό λάθος είναι να γεμίζετε το τραπέζι 1, μετά το 2, μετά το 3. Στο τραπέζι 9 σας μένουν ένας θείος μαλωμένος με όλους, δύο συνάδελφοι που δεν γνωρίζει κανείς και μια φίλη που δεν αντέχει τον καπνό.

Κάντε το ανάποδα. Πριν βάλετε οποιονδήποτε, σημειώστε σε ένα χαρτί:

• όσους δεν πρέπει να κάθονται στο ίδιο τραπέζι (πρώην σύζυγοι, γνωστές κόντρες)·
• όσους πρέπει να κάθονται μαζί (ένα ζευγάρι, ένας ηλικιωμένος και αυτός που τον φροντίζει, ένας καλεσμένος που γνωρίζει μόνο την ξαδέρφη του)·
• τις πρακτικές ανάγκες: αναπηρικό αμαξίδιο κοντά σε έξοδο, γονείς με μωρό κοντά σε πόρτα, παππούδες μακριά από τα ηχεία.

Αυτές οι τρεις κατηγορίες περιορισμών είναι συχνά λιγότερες από δέκα γραμμές. Αλλά αυτές θα κάνουν ή θα χαλάσουν τη βραδιά.

2. Φτιάξτε παρέες πριν φτιάξετε τραπέζια

Ομαδοποιήστε μετά τους καλεσμένους σε «κύκλους»: φίλοι από τη σχολή, συνάδελφοι του ενός, η οικογένεια του πατέρα του άλλου, παιδικοί φίλοι από τη γειτονιά, η ομάδα του μπάσκετ. Τα περισσότερα τραπέζια φτιάχνονται φυσικά από έναν ή δύο κύκλους.

Ένας κύκλος πολύ μεγάλος για ένα τραπέζι; Χωρίστε τον στα δύο και συμπληρώστε κάθε μισό με έναν συμβατό κύκλο. Οι φίλοι της Ελένης από τη σχολή και οι παιδικοί φίλοι του Πέτρου έχουν συχνά την ίδια ηλικία και τα ίδια ενδιαφέροντα: είναι ένα μείγμα που δουλεύει και που μερικές φορές γεννά ωραίες γνωριμίες.

3. Τοποθετήστε τους «μοναχικούς» καλεσμένους

Μένουν όσοι δεν χωράνε σε κανέναν κύκλο: ο καινούργιος σύντροφος μιας φίλης, ένας συνάδελφος που ήρθε μόνος, η νονά που δεν ξέρει κανέναν. Μην τους μαζέψετε σε ένα «τραπέζι των διαφόρων». Βάλτε τον καθένα δίπλα σε κάποιον κοινωνικό που γνωρίζετε καλά και ενημερώστε αυτόν τον άνθρωπο. Είναι απλό, και κάνει όλη τη διαφορά.

4. Συμπληρώστε και μετά ξαναδιαβάστε φωναχτά

Μόλις το πλάνο είναι πλήρες, ξαναδιαβάστε κάθε τραπέζι και ρωτήστε τον εαυτό σας: «Υπάρχει κάποιος εδώ που κινδυνεύει να περάσει τη βραδιά κοιτώντας το κινητό του;» Αν η απάντηση είναι ναι, μετακινήστε έναν ή δύο ανθρώπους.

Οι δύσκολες περιπτώσεις

Οι χωρισμένοι γονείς

Είναι η ερώτηση που ακούμε συχνότερα. Αν οι σχέσεις είναι φιλικές, μπορούν να μοιραστούν ένα τραπέζι, ο καθένας με τη δική του πλευρά της οικογένειας. Αν είναι τεταμένες, δύο τραπέζια κοντά στο δικό σας, ισότιμα τοποθετημένα, ο καθένας με τους δικούς του. Το σημαντικό είναι η ισοτιμία: κανείς από τους δύο δεν πρέπει να νιώσει παραγκωνισμένος.

Πάρτε τον Στέφανο, του οποίου η μητέρα ήρθε με τον νέο της σύντροφο, που ο πατέρας του δεν είχε γνωρίσει ποτέ. Έβαλε τους γονείς του σε δύο γειτονικά τραπέζια, σε ίση απόσταση από το τραπέζι του ζευγαριού, τον καθένα με τα αδέρφια του. Κανείς δεν σχολίασε τίποτα. Αυτό είναι συνήθως το σημάδι ότι ήταν η σωστή λύση.

Νυφικό τραπέζι ή όχι

Το μεγάλο νυφικό τραπέζι στη σειρά, απέναντι από την αίθουσα, με το ζευγάρι, τους κουμπάρους και τους γονείς, γίνεται λιγότερο συχνά από παλιά. Πολλά ζευγάρια προτιμούν:

• ένα μικρό τραπέζι μόνο για τους δύο, στο κέντρο·
• ένα στρογγυλό τραπέζι με τους κουμπάρους και τους συντρόφους τους·
• ένα τραπέζι με τους γονείς, αν οι οικογένειες τα πάνε καλά·
• ένα μεγάλο μακρύ τραπέζι όπου το ζευγάρι κάθεται στη μέση και οι δύο οικογένειες δεξιά κι αριστερά.

Δεν υπάρχει σωστή απάντηση. Διαλέξτε τη διάταξη που θα σας επιτρέπει να σηκώνεστε εύκολα για να περάσετε από κάθε τραπέζι, γιατί θα το κάνετε.

Οι ελεύθεροι

Αποφύγετε το «τραπέζι των ελεύθερων». Όλοι καταλαβαίνουν την πρόθεση και κανείς δεν θέλει να εκτίθεται έτσι. Βάλτε τους ελεύθερους με τους φίλους τους, όπως όλους τους άλλους.

Τα παιδιά

Ένα παιδικό τραπέζι με απασχόληση είναι συχνά ευλογία για τους γονείς, από 5 ή 6 χρονών περίπου. Τα μικρότερα μένουν με τους γονείς τους. Βάλτε το παιδικό τραπέζι κοντά σε εκείνο των γονιών και όχι πολύ μακριά από τις τουαλέτες.

Οι γονείς που θέλουν να πουν τη γνώμη τους

Θα την πουν έτσι κι αλλιώς. Αντί να ακούτε σχόλια όταν το πλάνο έχει τελειώσει, ζητήστε τους από την αρχή να τοποθετήσουν τους δικούς τους καλεσμένους (τους φίλους τους, τα ξαδέρφια τους) σε δύο τρία τραπέζια. Ξέρουν καλύτερα από εσάς τις συμπάθειες και τις κόντρες της γενιάς τους. Εσείς κρατάτε τον έλεγχο του συνόλου, και όλοι νιώθουν ότι συμμετέχουν χωρίς το πλάνο να γίνει επιτροπή.

Στρογγυλά ή μακριά τραπέζια;

Τα στρογγυλά τραπέζια των 8 έως 10 ατόμων είναι τα πιο συνηθισμένα. Ευνοούν την κουβέντα μέσα στο τραπέζι, αλλά απομονώνουν τα τραπέζια μεταξύ τους.

Τα μεγάλα ορθογώνια τραπέζια, τύπου «τραπεζαρίας» στο κτήμα, έχουν τρομερή γοητεία και πραγματική ευελιξία: ένας καλεσμένος παραπάνω χωράει χωρίς πρόβλημα και τα «σύνορα» ανάμεσα στις παρέες είναι πιο χαλαρά. Από την άλλη, μιλάτε μόνο με όσους κάθονται δίπλα σας.

Ρωτήστε τον χώρο τι προσφέρει και πόσα άτομα χωράνε πραγματικά σε κάθε τραπέζι, μαζί με τις καρέκλες.

Αριθμοί ή ονόματα τραπεζιών;

Οι αριθμοί δημιουργούν ιεραρχία, είτε το θέλετε είτε όχι. Κανείς δεν χαίρεται να ανακαλύπτει ότι κάθεται στο τραπέζι 14. Τα ονόματα (νησιά που αγαπάτε, τραγούδια, μέρη που σημαίνουν κάτι για εσάς) αποφεύγουν το πρόβλημα και δίνουν θέμα για κουβέντα.

Πώς δείχνουμε το πλάνο τη μέρα του γάμου

Σκεφτείτε την είσοδο της αίθουσας. Εκατό καλεσμένοι που ψάχνουν το όνομά τους σε ένα πλάνο σχεδιασμένο τραπέζι προς τραπέζι φτιάχνουν ουρά είκοσι λεπτών.

Η πιο αποτελεσματική λύση: μια αλφαβητική λίστα των καλεσμένων με το όνομα του τραπεζιού τους, σε μια μεγάλη πινακίδα ή σε περισσότερες (Α έως Ε, Ζ έως Λ…). Το σχεδιασμένο πλάνο μπορεί να συμπληρώνει, για τη διακόσμηση.

Η άλλη επιλογή, όλο και πιο συνηθισμένη: οι καλεσμένοι βρίσκουν το όνομά τους στην ιστοσελίδα του γάμου από το κινητό τους.

Το πλάνο τραπεζιών του iPlanMyWedding κάνει και τα δύο. Τοποθετείτε τα νοικοκυριά που έχουν επιβεβαιώσει με σύρσιμο και απόθεση, αφαιρεί αυτόματα όσους ακυρώνουν, τυπώνει το πλάνο με την αλφαβητική λίστα και οι καλεσμένοι σας βρίσκουν το τραπέζι τους στην ιστοσελίδα σας τη μέρα του γάμου. Ένα υπολογιστικό φύλλο δουλεύει επίσης, αρκεί να το ενημερώνετε μετά από κάθε αλλαγή απάντησης.

Οι αλλαγές της τελευταίας στιγμής

Θα υπάρξουν. Ένας καλεσμένος αρρωσταίνει την παραμονή, ένα ζευγάρι τελικά έρχεται με το μωρό του. Κρατήστε μία ή δύο θέσεις περιθώριο στην αίθουσα αν ο χώρος το επιτρέπει, και αναθέστε τις προσαρμογές της ημέρας στον κουμπάρο ή σε έναν έμπιστο φίλο, με το πλάνο στο χέρι. Ο μόνος σας ρόλος εκείνη τη στιγμή: να λέτε ναι.

Για ό,τι απομένει τον τελευταίο μήνα, το χρονοδιάγραμμα προετοιμασίας γάμου έχει όλη τη λίστα.

Συχνές ερωτήσεις

Πόσα άτομα ανά τραπέζι γάμου;

Για στρογγυλό τραπέζι, 8 έως 10 άτομα ανάλογα με τη διάμετρο. Πέρα από αυτό, δεν μιλάει κανείς από τη μια άκρη στην άλλη. Ελέγξτε με τον χώρο σας, κάθε αίθουσα έχει τα δικά της τραπέζια.

Χρειάζεται πλάνο τραπεζιών για μπουφέ ή cocktail;

Για όρθιο cocktail, όχι. Για μπουφέ με καθήμενους, συνιστάται πάνω από περίπου πενήντα άτομα: αλλιώς οι παρέες σχηματίζονται με βάση τις προφανείς σχέσεις και κάποιοι καλεσμένοι μένουν μόνοι.